Πίσω απ’ τα χείλη
φοράνε οι λέξεις τα φτερά τους
και αναμένουν
….
μια μια εν’ τάξη στη σειρά τους
για να βουτήξουν στο κενό
…..
τα δόντια ανοίγουν
…..
κάποιες τα καταφέρνουν
κάποιες αποτυγχάνουν
…..
οι λέξεις πουλιά πετάνε μακριά
προς τους λοβούς των αυτιών
……
οι σκοτωμένες λέξεις γίνονται ποίηση